Utwórz kod QR do strony internetowej, sieci Wi-Fi, numeru telefonu, e-maila, SMS-a lub wizytówki i pobierz go jako ostry plik PNG albo gotowy do druku SVG. Kod powstaje w całości w twojej przeglądarce i jest statyczny: to, co wpiszesz, trafia bezpośrednio do wzoru. Bez konta, bez przekierowania przez cudze serwery i bez abonamentu, który mógłby później wyłączyć kod. Nic nie jest wysyłane.
Jak to działa
Kod QR zapisuje dane w kwadratowej siatce ciemnych i jasnych modułów. Wybierasz, co kod ma otwierać, wypełniasz pola, a generator zamienia je na format, który rozumieją telefony; podgląd odświeża się przy każdym wpisanym znaku. Jeśli w adresie strony brakuje https://, generator go dopisze, bo niektóre aplikacje do skanowania traktują „przyklad.pl” jak zwykły tekst. Dla Wi-Fi powstaje WIFI:T:WPA;S:nazwa;P:hasło;; – format, dzięki któremu aparat w iPhonie i Androidzie łączy się z siecią jednym dotknięciem; znaki specjalne (; , : \ i ") w nazwie lub haśle są automatycznie poprzedzane ukośnikiem wstecznym. E-mail, telefon i SMS stają się linkami mailto:, tel: i SMSTO:, a kontakt – prostą wizytówką vCard z imieniem, nazwiskiem, telefonem, e-mailem i firmą. Polskie znaki (ą, ę, ł, ż…) są kodowane w UTF-8 i docierają bez zmian. Im więcej treści, tym większa siatka: krótki adres URL mieści się w 25 × 25 modułach, a największy kod QR (wersja 40, 177 × 177) pomieści około 2900 bajtów przy najniższej korekcji. Korekcja błędów dodaje nadmiarowe dane, dzięki którym porysowany, zabrudzony lub częściowo zasłonięty kod nadal da się odczytać: poziom L odtwarza około 7% danych, M 15%, Q 25%, a H 30%. M to dobry wybór domyślny; H wybierz, jeśli na środku kodu znajdzie się logo. Strefa ciszy to pusty margines wokół kodu, po którym czytnik rozpoznaje krawędzie; norma ISO/IEC 18004 wymaga co najmniej 4 modułów. PNG jest rysowany dokładnie w wybranym rozmiarze w pikselach, a każda krawędź modułu wypada na pełnym pikselu, więc obraz jest ostry na ekranie, w dokumentach i komunikatorach. Do druku pobierz SVG: to grafika wektorowa, równie ostra na wizytówce, jak na plakacie. Statyczny czy dynamiczny? Wiele serwisów rozdaje „dynamiczne” kody QR, które prowadzą do krótkiego linku na ich własnych serwerach. Dzięki temu liczą skany i pozwalają zmienić adres docelowy, ale kod działa tylko tak długo, jak istnieje ta firma i twój abonament. Kod statyczny, taki jak tutaj, zawiera sam adres docelowy i działa bezterminowo. Jeśli cel może się kiedyś zmienić, skieruj kod na stronę we własnym serwisie, nad którą masz kontrolę.
Przykład krok po kroku
Projektantka graficzna Anna Wiśniewska chce umieścić kod QR na odwrocie wizytówki. Wypełnia pola kontaktu: imię Anna, nazwisko Wiśniewska, telefon +48 512 345 678, e-mail anna@example.pl, firma Studio Łąka. Generator tworzy z tego wizytówkę vCard 3.0 (149 bajtów, spacje z numeru są usuwane), co przy korekcji M daje kod w wersji 8, czyli 49 × 49 modułów – sporo więcej niż przy samym adresie strony. Na wizytówce 85 × 55 mm kod ma 2,5 cm boku, więc każdy moduł ma tylko około 0,5 mm. To wciąż czytelne z bliska, ale bez zapasu: Anna pobiera SVG, żeby drukarnia nie rozmyła krawędzi, zostawia biały margines i przed zamówieniem 250 sztuk sprawdza wydruk próbny iPhone'em i Androidem. Telefon proponuje dodanie kontaktu z poprawnie zapisanymi polskimi znakami.